โคราช Only

ไปงานฉลองวันแห่งชัยชนะท้าวสุรนารี เดินทาง จอดรถ และเตรียมตัวอย่างไร

ควันธูปลอยเป็นเส้นบางๆ เหนือลานหน้าอนุสาวรีย์ กลิ่นดอกดาวเรืองกับมะลิปนมากับกลิ่นของปิ้งย่างจากซุ้มอาหาร เสียงประกาศจากลำโพงดังแข่งกับเสียงคนคุยกัน แล้วพอฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ไฟประดับรอบประตูชุมพลก็ค่อยๆ สว่างขึ้นทีละแนว นี่คือบรรยากาศของงานฉลองประจำปีของย่าโม ช่วงเวลาที่ใจกลางเมืองโคราชคึกคักที่สุดของปี

คนที่มาร่วมงานมีทั้งชาวโคราชจากทุกอำเภอ ลูกหลานที่ทำงานต่างจังหวัดแล้วถือโอกาสกลับบ้าน และนักท่องเที่ยวที่อยากเห็นงานใหญ่ของเมืองสักครั้ง ใครยังไม่รู้ว่าทำไมคนเมืองนี้ผูกพันกับท่านมากขนาดนี้ ลองอ่านเรื่องราวของย่าโมและความหมายที่ท่านมีต่อคนในจังหวัดไว้ก่อน จะเดินในงานได้อย่างเข้าใจขึ้นมาก

ดูกำหนดการก่อน แล้วค่อยเลือกวันและช่วงเวลา

วันจัดงาน ช่วงขบวนแห่ พิธีสำคัญ และถนนที่จะปิดชั่วคราว อาจไม่เหมือนกันทุกปี อย่าใช้ภาพโปสเตอร์เก่าที่ส่งต่อกันในกลุ่มแชต ให้เปิดดูประกาศของจังหวัด เทศบาล หรือ ททท. ในปีนั้นโดยตรง แล้วจดไว้ว่าวันไหนมีพิธีที่อยากเห็น

ถ้าไม่ได้ตั้งใจดูพิธีใดเป็นพิเศษ วันธรรมดามักเดินสบายกว่าวันหยุด และช่วงก่อนพลบค่ำคนยังไม่แน่นเท่าตอนหัวค่ำ ส่วนคนที่อยากเห็นไฟประดับ ก็ไปให้ถึงตอนฟ้ายังสว่างอยู่ แล้วค่อยรอให้มืดในพื้นที่งาน ดีกว่าเพิ่งออกจากที่พักตอนที่ทุกคนกำลังหลั่งไหลเข้าไป

ถนนรอบคูเมืองแน่น จอดห่างไว้แล้วเดินเข้า

ช่วงงาน ถนนรอบเมืองเก่าและแนวคูเมืองมักติดเป็นระยะ บางช่วงปิดให้ขบวนผ่าน ที่จอดใกล้อนุสาวรีย์เต็มเร็ว คนท้องถิ่นส่วนมากจึงจอดไว้ห่างออกมาแล้วเดินเข้า บางปีมีลานจอดชั่วคราวหรือหน่วยงานเปิดพื้นที่ให้จอด ถามเจ้าหน้าที่จราจรหรือดูประกาศจะชัดกว่าการเดา

“มางานย่าโมไม่ต้องพยายามจอดหน้าอนุสาวรีย์หรอก จอดไว้ไกลหน่อยแล้วเดินเข้ามา ยังเร็วกว่าขับวนรอบคูเมืองไม่รู้จบ”

— ตัวอย่างคำแนะนำแบบที่คนโคราชมักบอกแขกต่างถิ่น ยกมาเพื่อให้เห็นภาพ ไม่ใช่คำพูดของบุคคลจริง

ทางเลือกที่สบายใจกว่าคือไม่เอารถเข้าไปเลย รถสองแถวในเมืองหลายสายวิ่งผ่านย่านใจกลาง ที่พักบางแห่งช่วยเรียกรถให้ได้ ส่วนรถรับจ้างก็มีให้เรียก แต่ช่วงเลิกงานอาจต้องรอนานกว่าปกติ งานที่คนมารวมกันแน่นขนาดนี้คืองานที่รถสาธารณะได้เปรียบเสมอ แฟนบอลที่แต่งชุดเชียร์ขึ้นรถโดยสารไปดูนัดใหญ่ให้สบายตัวตั้งแต่ต้นทางถึงอัฒจันทร์คงรู้ดีว่าการไม่ต้องห่วงที่จอดทำให้วันนั้นสนุกขึ้นแค่ไหน

ถ้าจำเป็นต้องขับ ถ่ายรูปป้ายชื่อถนนหรือจุดสังเกตตรงที่จอดเก็บไว้ คืนที่ไฟสว่างทั้งเมือง ซอยหน้าตาคล้ายกันไปหมด

ของไหว้และการแต่งตัวที่ไม่ต้องคิดมาก

ดอกไม้ ธูปเทียน และพวงมาลัยมีวางขายรอบบริเวณงาน ไม่ต้องหอบมาจากบ้านก็ได้ ซื้อพอประมาณ ถือได้สบายมือเดียว เพราะต้องเดินผ่านคนอีกมาก จุดวางของไหว้และจุดจุดธูปมักมีเจ้าหน้าที่ดูแล ทำตามที่เขาบอก ไม่เบียดแซงคิว และไม่ปักธูปในที่ที่ไม่ได้จัดไว้

เสื้อผ้าเลือกแบบสุภาพที่ระบายอากาศได้ดี ไม่สั้นหรือเปิดมากเกินไป เพราะเป็นงานสักการะ รองเท้าควรเป็นคู่ที่เดินนานได้ ไม่ใช่คู่ใหม่ที่ยังกัดเท้า พกน้ำเปล่าไว้หนึ่งขวด กลางฝูงคนอากาศร้อนกว่าที่คิด

เงินสดใบย่อยยังจำเป็น ซุ้มอาหารและแผงของหลายเจ้ารับโอนได้ แต่ตอนคนแน่นสัญญาณมือถืออาจช้า ใส่กระเป๋าสตางค์ไว้กระเป๋าหน้าหรือกระเป๋าคาดตัว ไม่ห้อยหลวมๆ ไว้ด้านหลัง

ใครอยากได้ของติดมือกลับไปฝากคนที่บ้านหลังงาน มีแนวคิดเลือกผ้าไหม ดินเผา หรือของกินให้คนรับรู้สึกพิเศษให้ลองอ่านก่อนเดินร้าน

พาเด็กและผู้สูงวัยเข้าไปในฝูงคน

เด็กเล็กหลงจากพ่อแม่ได้ในพริบตาเดียวในงานแบบนี้ ก่อนเดินเข้างาน กดถ่ายรูปลูกทั้งตัวไว้สักใบ จะได้บอกเจ้าหน้าที่ได้ทันทีว่าเด็กแต่งตัวอย่างไร สอดกระดาษที่มีเบอร์มือถือพ่อแม่ไว้ในกระเป๋าเด็ก แล้วตกลงจุดนัดที่มองเห็นง่าย เช่นหน้าประตูชุมพล หากพลัดกันให้ไปรอตรงนั้น ไม่เดินตามหากันไปมา

ผู้สูงวัยควรเลี่ยงช่วงที่คนแน่นที่สุด หาที่นั่งพักไว้ก่อน และไม่ต้องพาเข้าไปใกล้แท่นสักการะในช่วงที่คนเบียด ไหว้จากระยะที่ยืนสบายก็ได้เหมือนกัน หากมีคนเป็นลมหรือบาดเจ็บ แจ้งเจ้าหน้าที่ในงานหรือโทร 1669 เรื่องของหายหรือเหตุไม่ปลอดภัย โทร 191 หรือตำรวจท่องเที่ยว 1155

พรุ่งนี้ถ้าลูกยังมีแรงเหลือ การพาไปนั่งหน้าแป้นหมุนลองปั้นดินที่ด่านเกวียนเป็นกิจกรรมเงียบๆ ที่ช่วยให้หายเหนื่อยจากความวุ่นวายของคืนก่อนได้ดี

ก่อนออกจากที่พัก ให้ทุกคนในกลุ่มรู้ตรงกันอย่างเดียวว่าจะลงรถหรือจอดรถตรงไหน และถ้าพลัดกันจะกลับไปเจอกันที่จุดใด มีแผนนี้อยู่ในหัว คืนนั้นก็เหลือเวลาให้กลิ่นธูปและแสงไฟ แทนที่จะหมดไปกับการวนหาใคร